De documentaires

Het Vergeten Getto vertelt over het Joodse Asterdorp, een vergeten stuk holocaust- geschiedenis. In de oorlogsjaren 1942 en 1943 moesten meer dan 300 joden gedwongen naar het ommuurde dorp in Amsterdam Noord verhuizen.

Daarmee is Asterdorp het vierde 'Juden Viertel' van Amsterdam. Overlevenden vertellen hun verhaal. De archieven brengen ons dichterbij het antwoord op het waarom van Asterdorp als Juden Viertel.

In deze film is de relatie tussen de plek en de bewoners een belangrijke rode draad. Voor de Joden die er woonden is Asterdorp heel belangrijk geworden in hun holocaustgeschiedenis. Niet omdat ze nou juist daar hele verschrikkelijke dingen mee maakten, maar om het feit dat er zo ontzettend weinig bekend is over Asterdorp in WOII.

De periode Asterdorp is als het ware een blanco stukje in de puzzel die hun oorlogs- geschiedenis vormt.

Het Einde van de Wereld is een associatieve documentaire; niet het verloop van de tijd dicteert de vertelling, maar belangrijke thema's die de personages in de film met elkaar  verbinden. Thema's die -ons inziens- gelden voor heel Amsterdam Noord, maar in Asterdorp onder een vergrootglas lagen:

Armoede, Isolement, Vrijbuiterij, Creativiteit

Bewoners van Asterdorp uit alle perioden vertellen over hun ervaring.                                                        Goede vrienden, familie en buren van kunstenaar André Volten vertellen over zijn relatie met het gebouw. Waarom ging hij er nooit weg? Wat vond hij er?

Het belangrijkste thema van de vertelling is de relatie tussen de plek en haar bewoners. Hoe hebben Asterdorp en het poortgebouw de levens van haar bewoners beïnvloed?

De renovatie van het poortgebouw en de plek die het zal krijgen in de Noordelijke IJ-oever loopt als een rode draad door de film.